Ο ίδιος ο Χριστός συχνά παρομοίασε τον ερχομό Του με γάμο
και τον εαυτό Του με Νυμφίο (γαμπρό). Και στο τέλος της Αποκάλυψης ο παράδεισος
συμβολίζεται με μια «πόλη στολισμένη σαν νύφη», μέσα στην οποία δεν μπαίνει
τίποτε κακό.
«Ήταν ανέραστος», γιατί είναι ο Νυμφίος της Εκκλησίας, ερωτευμένος και ενωμένος με τη Νύμφη Του, την ανθρωπότητα.
Μόνο αν δεν ήταν Θεός, αλλά ένας κοινός άνθρωπος, τότε δεν είναι αληθινός αυτός ο ιερός γάμος, άρα ούτε η ανάσταση και φυσικά δεν υπάρχει και σωτηρία από το θάνατο.
Και εσείς αδέλφια μου ορθόδοξοι, εσείς ο Νυμφίος Χριστός εαυτός.
Που σήμερα οι ποιμένες και μάγοι διδάσκαλοι σου, συνουσιάζονται με το ψεύδος τους προς την κατάρα της ψυχής του Ιησού Χριστού, εσύ αναγνώστη μου είσαι η ζώσα εκκλησία Του, εσύ του Φωτός των Ανθρώπων η Ελλάδα .




