ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Της στομάχου σας η πικρία ο γλυκός λόγος της ουσίας Του Ιησού Χριστού.

Προφητεία Λέοντος Σοφού, Αυτοκράτορος Βυζαντίου 886

«Ο αληθινός και μέγας Βασιλεύς, ος κατοικεί εν τω άκρω τόπω. Ον έδιωξαν οι άνθρωποι εκ της αυτού οικίας εν ταις ημέραις του και έσται ο πρώτος δεύτερος και ο δεύτερος πρώτος…»

ΕΣΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΩΣΑΤΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΘΕΩΡΕΙΣΤΕ ΠΡΩΤΟΙ, ΣΕΙΣ ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ! ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΗΚΑΡΙ. Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΟΣ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΕΝ ΤΩ ΑΚΡΩ ΤΟΠΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ.

Ο ΛΑΟΣ ΣΑΣ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΤΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΑΣ ! 

Ή ΤΩΡΑ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣΕΤΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ …

... ή ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΤΕ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΠΟΣΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΡΑΒΑΤΕ ΝΑ ΑΣΚΗΤΕΨΕΤΕ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΓΛΥΤΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ !

ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΕΧΕΤΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΛΑΟ !

ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΑΝΑΞΙΟΙ

Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος λέγει : 

" Το μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε περί βίου εστί, ΟΥ ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ ".

Ο Μέγας Βασίλειος λέγει: 

" Το να εφησυχάζει κανείς, όταν το κινδυνευόμενον είναι η πίστις, τούτο είναι ΙΔΙΟ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ, το δε να ελέγχη ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ".

Σώμα Χριστού ο Λαός της εκκλησίας.
Πνεύμα Χριστού οι ιεράρχες της εκκλησίας.

Η εκκλησία μπορεί να δώσει ασυλία από το κράτος του σατανά στον Λαό της.

ΑΛΛΑ… σήμερα αντί για το πνεύμα του Ιησού Χριστού....

Η Εκκλησία δίνει την αίσθηση πως είναι ΘΕΑΤΗΣ του προβλήματος, βλέπει να σφιχταγκαλιάζει το ποίμνιο ο θάνατος του σφραγίσματος και ΣΙΩΠΑ ! ! !

Ιεράρχες … Έχετε ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ έναντι του Ορθοδόξου λαού μα και του εαυτού σας...

Επιστολή περί Χριστού του προ του Πιλάτου Κυβερνήτου της Ιουδαίας, προς τον Τιβέριον Καίσαρα Αυτοκράτορα Ρωμαίον

Ήκουσα, ω Καίσαρ, ότι επιθυμείς να μάθεις ό,τι σοι γράφω νυν περί ανθρώπου τινός λίαν εναρέτου καλουμένου ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ον ο λαός θεωρεί Προφήτην και οι μαθηταί του Θεόν, λέγοντες ότι είναι υιός Θεού πλάστου ουρανών και γης και παντός ό,τι εν αυτή ευρίσκεται και υπάρχει. Τη αληθεία, ω Καίσαρ, ακούονται καθ’ εκάστην θαυμάσια πράγματα περί του Χριστού αυτού. Ανεγείρει νεκρούς και ιατρεύει ασθενείς δια μιας μόνης λέξεως.

Είναι ανήρ αναστήματος μετρίου, καλός την όψιν και μεγαλοπρέπειαν περιβεβλημένος ιδίως κατά το πρόσωπον ώστε όσοι τον ατενίζουν αναγκάζονται να τον αγαπούν και να φοβώνται. Έχει κόμην χρώματος καρύου ωρίμου εξικνουμένην μέχρι των ώτων του, εκείθεν δε μέχρι των ωμοπλατών του καταντά γαιόχρους αλλά μάλλον στιλπνή, διχάζεται δ’ αύτη εν τω μέσω άνωθεν κατά το σύστημα των Ναζαρηνών. Το μέτωπόν Του είναι λείον και γαλήνιον, το πρόσωπόν Του άνευ ρυτίδος ή κηλίδος, η ρίς και τα χείλη Του κανονικώτατα, το γένειόν Του είναι πυκνόν και του αυτού χρώματος της κόμης, δεν είνε δε μακρόν κα διχάζεται εν τω μέσω. Το βλέμμα Του είναι σοβαρόν και εμποιούν φόβον, έχει δε δύναμιν ακτίνος ηλιακής. Ουδέις δύναται να τον παρατηρήση ατενώς. Όταν επιτιμά, φοβίζει, όταν δε πράττει τούτο, κλαίει. Είναι αξιαγάπητος και χαρίεις μετά σοβαρότητος. Λέγουσιν ότι ουδέποτε ώφθη γελών, αλλά πλειστάκις κλαίων. Έχει ωραίας τας χείρας και τους βραχίονας. Εν τη συνομιλία ευαρεστεί πάντας΄ δυσκόλως όμως φαίνεται, όταν δε φανή που, είναι μετριόφρων και έχει το ωραιότερον παράστημα του κόσμου. Είναι ωραίος ως η μητέρα του, ήτις εστίν η ωραιοτέρα Γυνή, η θεαθείσα ποτέ εις τα μέρη ταύτα.

Μαρμαρωμένη Ανθρωπιά

Το Ποτήρι των Θλίψεων

Θρόνους και δόξα ζήτησαν από τον Κύριο δύο αγαπημένοι Του μαθητές. Κι Εκείνος τους πρόσφερε το ποτήρι Του (βλ. Μάρκ. 10: 35-40).
Το ποτήρι του Χριστού είναι το μαρτύριο, τα παθήματα.

Το ποτήρι του Χριστού σ΄ εκείνους που το πίνουν χαρίζει εδώ στην γη την πρόγευση της ευλογημένης Βασιλείας του Χριστού και ετοιμάζει στον ουρανό θρόνους αιώνιας δόξας.

Άφωνοι στεκόμαστε όλοι μπροστά στο ποτήρι του Χριστού. Κανείς δεν μπορεί να παραπονεθεί γι΄ αυτό το ποτήρι, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό το ποτήρι. Γιατί Εκείνος που μας πρόσταξε να το γευθούμε, το ήπιε πρώτος από όλους.

Ω δένδρο της γνώσεως του καλού και του κακού !
Θανάτωσες στον παράδεισο τους προπάτορές μας, εξαπατώντας τους με το δόλωμα της αισθησιακής ηδονής και με δόλωμα λογικής ( βλ. Γεν.2:9 , 16-17. 3:1-7).

Ο Χριστός, ο Λυτρωτής των καταδικασμένων ανθρώπων, έφερε στην γη, στους πεσμένους και εξόριστους, το δικό Του ποτήρι, το ποτήρι της σωτηρίας.

Η πίκρα ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ Του εξαφανίζει από την καρδιά τη θανάσιμη και αμαρτωλή ηδονή.
Η ταπείνωση, που ξεχειλίζει από το ποτήρι Του, θανατώνει το υπερήφανο σαρκικό φρόνημα.
Όποιος πίνει τούτο το ποτήρι με πίστη και υπομονή, αποκτά πάλι την αιώνια ζωή, που τη στερηθήκαμε εξαιτίας της γεύσης του απαγορευμένου καρπού.

ΑΓΚΑΘΙΝΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΤΗΣ ΓΗΣ

ΠΕΡΙ ΤΑΛΜΟΥΔ (απόσπασμα)

"   Το Ταλμούδ είναι δια τους Εβραίους ο θρησκευτικός κώδιξ, και έχει το κύρος ως ιερόν βιβλίον και δια τούτο το μελετώσιν όσοι έχουσιν αξιώσεις επί του τίτλου του λογίου΄ όθεν και ημείς εκ του βιβλίου Πέτρου Α. Κασιμάτη «περί ανθρωποθυσιών παρ’ Εβραίοις» Δικαστικαί Αποφάσεις, εκδόσεως 1891, αντιγράφομεν κατά συγκοπήν τα εξής:

Σελίς 26: Εν τω θρησκευτικώ βιβλίω των Εβραίων τω Χορκοϊμ απαντάται ότι «Ο απειθών εις τον Νόμον του Μωυσέως δύναται τυχείν συγχωρήσεως, αλλ’ ο παραβιάζων τα κελεύσματα του Ταλμούδ θανάτω τιμωρήσθω». Επίσης λέγει ότι «Πας όστις ήθελεν εκφέρει δισταγμούς περί του θεοπνεύστου των γραψάντων το Ταλμούδ ή δοξασίας εναντίας των εν αυτώ περιεχομένων, έξει την αιώνιον κόλασιν».

Σελίς 30: Η ημέρα έχει δώδεκα ώρας. Κατά τας τρεις πρώτας ο Θεός κάθεται σπουδάζων τον Νόμον, τας άλλας τρεις κρίνει, τας ακολούθους τρεις τρέφει τον κόσμον και κατά τας τρεις τελευταίας παίζει μετά του Λεβιάθαν, βασιλέως των ιχθύων, ούτινος το μέγεθος τοιούτον τυγχάνει, ώστε ιχθύς 300 λευγών μήκους δύναται ακόπως να εισχωρήση εν τω φάρυγγι αυτού. Ως εκ του φόβου όθεν των κινδύνων, ους τινας ηδύνατο να παρέξη η πολλαπλασίασις ιχθύος τοιούτου είδους και μεγέθους, ο Θεός από τον μεν Λεβιάθαν αφήρεσε τα γεννητικά όργανα, την δε θήλειαν αυτού απέκτεινε και αλάτι διαφυλάξας παρέχει προς βρώσιν τοις εν παραδείσω πιστοίς.

ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Αυτός που πολεμάει διαβόλια, μαύρες μαγείες και αόρατα  φαντάσματα… είναι εργάτης του σατανά. Και όχι ορθόδοξος  της αγίας του Θεού Σοφίας.

Διότι γνωρίζουν οι ορθόδοξοι ότι ο Σατανάς είναι του κτιστού πνεύματος του αντίχριστου, και όχι του αέναου φωτός της αλήθειας εμάς των Χρισμένων τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Η ψευδαίσθηση της αλήθειας του σατανά… έκανε τον άνθρωπο να πιστέψει, πως μια πέτρα μπορεί να σηκωθεί μόνη της και να τον χτυπήσει. Η λέξη «μαγεία», γεννά από μόνη της το πρώτο «δαιμόνιο», το οποίο ονομάζεται : «να έχει ο άνθρωπος την γνώση για αλήθεια πως υπάρχουν εξωτερικές δυνάμεις αόρατα φαντάσματα και να θέλουν να σου κάνουν κακό… και ότι μπορούν να το κάνουν», (όπως βουντού, μαύρη μαγεία).

Έτσι ο άνθρωπος με το που τα  φοβάται… αυτό που φοβάται Δημιουργείται, γιατί στο πνεύμα μπορεί να είστε θνητοί, μα στην ψυχή είστε Θεού υιοί… και ότι πιστεύετε θεουργείται.

Εδώ και τρεις ημέρες του Θεού (μία ημέρα του θεού εστί 1000 έτη ανθρώπων) το πνεύμα της γνώσης του δένδρου της ζωής, είναι επάνω στην ξύλινη γνώση της κατάρας ξένου έθνους από την δικιά μας την πατρίδα του ουρανού και της γης μας.

Και στέλνουν το πνεύμα του ανθρώπου προς την πορεία της αυτεπάγγελτης σκλαβιάς με μάγους δεσπότες, και πλανεμένους ποιμένες… μέσα στον στάβλο να βλέπουν τον άνθρωπο να ζει ως γκόημ = ζώο τους… και μέσα στα κόπρανα για νόμους και ούρα για πνεύμα να ντύνουν τον άνθρωπο με τον μανδύα του σατανά τους.